17

(၁၇)

“ဣဒံ ဒုကၡ နိေရာဓ ဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယသစၥံ” ႏၲိ ေမ ဘိကၡေ၀ ပုေဗၺ အနႏုႆု ေတသု ဓေမၼသု
စကၡဳံ ဥဒပါဒိ
ဉာဏံ ဥဒပါဒိ
ပညာ ဥဒပါဒိ
၀ိဇၨာ ဥဒပါဒိ
အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ

(၁၇)

ခ်စ္သားရဟန္းတို႔ “ဤ မဂၢင္ရွစ္ပါးတရားအစုသည္ ဒုကၡခပ္သိမ္း ခ်ဳပ္ျပတ္ၿငိမ္း၍ ဇာတ္သိမ္းရာအမွန္ နိဗၺာန္ သို႔ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္ေကာင္း လမ္းမွန္ျဖစ္ေသာ အရိယသစၥာႀကီးတစ္ပါး” ဟူ၍ ငါဘုရားသည္ ေရွးဘုရား မျဖစ္မီကာလ၌ တစ္ရံတစ္ခါမွ် မၾကားစဖူးကုန္ေသာ တရားအေပါင္းတို႔၌
ျမင္ႏိုင္တံုဘိ ဉာဏ္မ်က္စိသည္ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚ၍ လာ၏။
ထိုးထြင္းဟုတ္မွန္ အသိဉာဏ္သည္ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚ၍ လာ၏။
အႏွံ႔အျပား ျမင္အားသန္စြာ ဉာဏ္ပညာသည္ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚ၍ လာ၏။
ထိုးထြင္းသိတတ္ ၀ိဇၨာဓာတ္သည္ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚ၍ လာ၏။
ေမာဟေမွာင္ႀကီး ဖ်က္ဆီးထြန္းေျပာင္ အလင္းေရာင္သည္ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚ၍ လာ၏။

(17)

Among things, Bhikkhus, not heard of before by me.

Vision arose,

Knowledge arose,

Wisdom arose,

Special knowledge arose,

Light arose, “THAT, THIS IS THE NOBLE TRUTH OF THE COURSE LEADING TO THE CESSATION OF SUFFERING.”