16

(၁၆)

“တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡနိေရာဓံ အရိယသစၥံ သစၦိကတ” ႏၲိ ေမ ဘိကၡေ၀ ပုေဗၺ အနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု
စကၡဳံ ဥဒပါဒိ
ဉာဏံ ဥဒပါဒိ
ပညာ ဥဒပါဒိ
၀ိဇၨာ ဥဒပါဒိ
အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ

(၁၆)

ခ်စ္သားရဟန္းတို႔ “ဒုကၡခပ္သိမ္း ခ်ဳပ္ျပတ္ၿငိမ္း၍ ဇာတ္သိမ္းရာ အမွန္ျဖစ္ေသာ ဤ အရိယသစၥာတရားကို ကိုယ္တိုင္ ဆုိက္ေရာက္ မ်က္ေမွာက္ျပဳျခင္းကိစၥ ၿပီးၿပီ” ဟူ၍ ငါဘုရားသည္ ေရွးဘုရားမျဖစ္မီကာလ၌ တစ္ရံ တစ္ခါမွ် မၾကားစဖူးကုန္ေသာ တရားအေပါင္းတို႔၌ ျမင္ႏိုင္တံုဘိ ဉာဏ္မ်က္စိသည္ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚ၍လာ၏။ ထိုးထြင္းဟုတ္မွန္ အသိဉာဏ္သည္ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚ၍လာ၏။ အႏွံ႔အျပား ျမင္အားသန္စြာ ဉာဏ္ပညာသည္ ထင္ရွား ျဖစ္ေပၚ၍လာ၏။ ထိုးထြင္းသိတတ္၀ိဇၨာဓာတ္သည္ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚ၍လာ၏။ ေမာဟေမွာင္ႀကီး ဖ်က္ဆီးထြန္းေျပာင္ အလင္းေရာင္သည္ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚ၍လာ၏။

(16)

Among things, Bhikkhus, not heard of before by me.

Vision arose,

Knowledge arose,

Wisdom arose,

Special knowledge arose,

Light arose, “THAT, WHICH IS THE NOBLE TRUTH OF THE CESSATION OF SUFFER-ING HAS BEEN REALISED.”